8 | Schip

Haar moeder Leda had het allang gezien. Helena zweefde en was verliefd. In het vrouwenvertrek met de muurschildering spraken ze met elkaar.
“Vertel me eens wat over Paris.”

Helena kon haar glimlach niet onderdrukken en ze vertrouwde haar moeder. “Als hij naar me kijkt, of als ik iets zeg, dan kan hij soms alleen in verbazing zijn hoofd schudden. Dat hij niet gelooft dat ik op dat moment met hém praat, bij hém wil zijn. Als ik naar hem kijk, kan ik alleen maar blij knikken. Hij geeft me het gevoel dat ik de mooiste vrouw op de wereld ben, mam. Hij wil me beschermen, voor me zorgen, maar spreekt me ook tegen wanneer hij wil. Hij kan álles! En zijn welsprekendheid—zijn woorden, zijn zinnen! Hij neemt mijn angsten serieus en wil er alles over horen. Ik kan eerlijk zijn bij hem, doe me niet anders voor, zonder te worden weggelachen. Ik voel me veilig bij hem. Hij is vertrouwenwekkend alsof hij oud is en energiek omdat hij jong is. Hij ziet iedere centimeter van me en wil ze allemaal.”

Moeder Leda genoot bij de aanblik van haar gelukkige dochter. Ze herinnerde zich haar eigen jeugd, toen ze verliefd werd op haar man. Het had haar altijd gespeten dat Helena datzelfde niet had gevoeld voor Menelaos, die haar had getrouwd omdat hij het meeste had geboden en zo het koningschap van Sparta kreeg. Hij was niet eens persoonlijk gekomen voor de bieding, maar had zijn broer gestuurd.
Tegelijk maakte ze zich zorgen. De stille Helena leek weliswaar beheerst, maar kon zich halsoverkop in zaken storten wanneer een dionysisch enthousiasme haar overnam en alle nadelen wegsmolten en oplosten.
“Geniet van dit gevoel, mijn kind. Maar doe geen overhaaste dingen.”
Helena knikte stil.

De volgende dag vond ze een moment om weer met Paris te zijn. Ze bevonden zich in het koninginnenvertrek, waar ze niet gestoord werden. De twee gedroegen zich als verliefde kinderen, volledig in de ban van Aphrodite, met het zelfvertrouwen van volwassenen. Ze kusten elkaar zacht en met vuur, keken gelukkig naar elkaar, raakten elkaars gezicht aan, en Paris schudde zijn hoofd en Helena knikte.
Ze spraken over van alles. Over zijn ouders die meer dan 300 mijl van hen verwijderd waren, over zijn vele broers en zussen die verspreid waren over het land, over de omzwervingen die hij gemaakt had voordat hij was teruggegaan naar Troje. Terwijl ze naar hem luisterde, speelde ze met haar vinger in zijn handpalm, trok ze lijntjes in zijn nek, precies zoals Aphrodite mensen en goden laat doen in deze toestand.

Plotseling keerde Paris zich naar haar toe en keek haar ernstiger aan. “Besluiten we echt om hiermee door te gaan? Vaar je met me mee naar Troje?” Helena glimlachte stil en open naar hem. “Maar Paris, dit stond op de eerste dag toch al vast?” Het was geen vraag. Dit wás zo, en hij wist het.
Geen moment was er aarzeling over het organiseren van een volgende afspraak, over de kleine briefjes die ze beiden lieten overbrengen naar de ander. Gedichtjes kreeg ze van hem. Zo in haar hand gedrukt. Dagelijks bijna. Helena heeft het zich geen moment afgevraagd, of ze met hem mee zou gaan. Het was geen keuze. Er was alleen dit verdere verloop van haar leven. Ze bevond zich al op dit schip en eraf stappen zou haar verdrinking betekenen. Paris overwoog niet om haar achter te laten, hier in dit Sparta, waar een man met haar had mogen trouwen om de zak geld die zijn broer was komen brengen. Hij zou haar nooit meer uit het oog verliezen.

Hij trok Helena tegen zich aan en keek met die ernstige ogen naar haar. “Ik wil jou bij mij.” Zij kon weer alleen maar die glimlach uitbrengen. “En ik wil bij jou.” Hij kuste haar op haar voorhoofd en keek in de verte.

De passievolle Aphrodite had haar taak volbracht. De degelijke Hera walgde van de zoetheid die de godin over de sterfelijken uitstrooide, waarmee ze huwelijken en deugd vernietigde. En de slimme Pallas Athene sleep haar speer. De door haar zo geliefde rede was ver te zoeken. Oorlog.

Auteur: Dieke Janssen

Dieke Janssen (29) is docente Klassieke Talen op een middelbare school. Ze houdt van schrijven, gezonde dingen koken, buiten sporten, alle kunstvormen en motorrijden.

Contact? Stuur een berichtje.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *