2 | Verkocht onder voorbehoud

Met een stralende glimlach liep Mira over de taxistrook. Het voetpad was enkele meters verderop, maar haar kon vandaag niks meer gebeuren. Alle bouwvakkers die ze passeerde floten en riepen naar haar. Het deerde haar niet, ze zwaaide vrolijk terug en riep lachend: “Goedemorgen!” Onoverwinnelijk voelde ze zich, het leven stond volledig aan haar kant. Ze had zojuist gezegd: “Ik doe het!”. Ze ging dit appartement kopen!

Het huis stond aan de rand van het centrum van Delft, op vier minuten lopen van het station. Haar vrienden zouden er waarschijnlijk vijf minuten over doen. Wat een toplocatie! En ze was zo blij met de ruimte in het appartement: een ruime, lichte woonkamer, een keuken die ze helemaal naar haar hand kon zetten, een grote slaapkamer. Op de eerste verdieping, met balkon op het zuiden. En een inloopkast!

In haar eigen woonplaats Leiden had ze inmiddels alle appartementen binnen haar budget bezocht. Daar leek ze tevreden te moeten zijn met een studio met enigszins afgescheiden slaapruimte (of beter: bedstee). Bij iedere bezichtiging keek ze opnieuw vertwijfeld rond: ‘Waar laat ik hier mijn eettafel, mijn bank, mijn boeken?’ Een paar bezoekjes aan de website van Funda vertelden haar dat de kansen op een tweekamerappartement voor een fijne prijs behoorlijk groter waren in Delft. Bovendien was dat dichter bij haar werk en had ze daar een handvol warme vrienden. Een dag na aankomst uit Nepal had ze daarom alle aanbieders binnen het budget gebeld en binnen drie dagen zes bezichtigingen gepland. Ze zou nog twee appartementjes in Leiden bekijken en vijf in Delft.

Direct bij binnenkomst in het gelukkige appartement, het eerste in de Delftse serie, was ze onder de indruk van de ruimte. Ze had haar vader meegenomen voor de technische details, zodat ze zelf kon zien of ze zich thuis kon voelen. En ja, hier zag ze zich wel thuiskomen na een dag hard werken, of de luie zondag doorbrengen. Helaas was de keuken wat mager uitgerust en viel de opbergruimte tegen. Bovendien: verwarming moest ze er zelf nog in bouwen. Maar dat licht! En een balkon op het zuiden! En zo dicht bij de stad! Ze belde diezelfde middag vanaf een Delfts terrasje de blonde bolle makelaar terug: ik neem een optie.

Twee dagen later stonden nog vier appartementen op het programma. Ze maakten haar niet gelukkig. Sommige waren te klein, de ander te onhandig, een ander weer te ver. Een mooi afgewerkt appartement, maar met een balkon op het oosten en een minuscule keuken? Niet voor deze keukenprinses! Die middag werd duidelijk: het allereerste lichte, ruime appartement bij het station zou ze kopen. Na een laatste korte bezichtiging de volgende ochtend, vooral om te kijken naar technische mogelijkheden en te horen hoe nu verder, gaf ze de blonde bolle makelaar een hand. Hij ging diezelfde middag op vakantie, de laatste met zijn tweetjes voordat hun kindje werd geboren. “Bedankt! Geniet van je vakantie!”

Die middag vierde ze haar succes met een behandeling bij de kapper, een bezoekje aan de bouwmarkt (want o, hoeveel zin had ze in al het klussen) en telefoontjes met hypotheekadviseurs, taxateurs en het stafbureau van de school. De stralende glimlach verdween langzaam toen bleek dat er ook een nadeel zat aan de lange vakantie van onderwijspersoneel (“Nee mevrouw, een uitdraai van het contract kan ik u voorlopig nog niet geven”), maar het gevoel van onoverwinnelijkheid bleef.

Haar ogen twinkelden toen ze de, eerder gehate, rode letters op Funda zag verschijnen: Verkocht onder voorbehoud.

Auteur: Dieke Janssen

Dieke Janssen (29) is docente Klassieke Talen op een middelbare school. Ze houdt van schrijven, gezonde dingen koken, buiten sporten, alle kunstvormen en motorrijden.

Contact? Stuur een berichtje.

Eén gedachte over “2 | Verkocht onder voorbehoud”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *