1 | 50 verhalen in 50 blogs

Het was een warme, natte vooral ook, zondag in juli in Pokhara, Nepal. Zeventien jonge vrouwen zaten op ligbedjes rond een zwembad onder hun parasol met een tijdschrift of boek in de hand. Op sommige bedjes hield een paraplu de voeten en een rugtas droog—het regende pijpenstelen. De vrouwen waren stil; ze hadden de zeven dagen hiervoor door Nepal gereisd, door de jungle gestruind, geraft, gedronken… Ieder genoot nu van het nietsdoen. Je hoorde alleen de regen in en rond het zwembad.

Vanaf de overdekte bar keek Mira met onbegrip naar haar vriendinnen. Zelf was ze na enkele minuten regen opgestaan van het ligbedje. Die onrust van vallende druppels, de vraag of alles wel droog bleef en of haar paraplu niet wegwaaide—ze kon niet ontspannen lezen op deze manier. Dus had ze haar boeltje gepakt en was ze op blote voeten naar de overdekte bar getrippeld. Nu zat ze met een lekker tijdschrift en een interessant sapje in stilte aan de bar. En daar leek ze voor het eerst in tijden weer helder te kunnen denken. Daar nam ze een besluit.

Het was een bijzonder jaar voor Mira geweest, zacht gezegd. Ze had dit jaar voor het eerst voor de klas gestaan, een paar dagen per week. Tegelijkertijd had ze op de lerarenopleiding haar lesbevoegdheid gehaald. En tussendoor had ze (bijna) haar motorrijbewijs gehaald. Ze was begonnen als secretaris van een grote vereniging. En ten slotte had ze, na maandenlang twijfelen, haar relatie met haar vriend afgebroken. De laatste maand, juni, had ze de opleiding afgerond, het schooljaar afgesloten, de breuk ‘een plekje gegeven’, gezocht naar een huis, met hypotheekadviseurs gesproken, het theorie-examen A gehaald, en geprobeerd uit te vinden hoe het ook al weer was om alleen te wonen.

Nu was het juli en zat ze in haar eentje aan die droge bar in Nepal en keek ze vooruit: in de komende maanden zou ze als vrije alleenstaande vrouw een huis kopen, een motor bezitten, een bijna-volledige baan hebben en het leven weer als single tegemoet gaan treden. Het was een tijd vol nieuwe dingen en een goede tijd om haar oude liefde erbij te halen: schrijven.

Als kind schreef Mira graag. Opstellen, verhalen, schriften vol. Op de middelbare school ebde dat weg—vanwege andere belangstelling, of het groeiende perfectionisme. Ze durfde niet meer te beginnen aan iets, wetende dat ze het toch niet zou afmaken, of dat het niet goed genoeg zou worden.

Maar aan die droge bar bij het zwembad in Pokhara zag ze ineens de oplossing voor de angst bij haar schrijfwens: een wekelijkse blog met een kort verhaal. Fictie, non-fictie, semi-fictie, wat maakte het uit. Wie het al zou lezen, zou in de loop van het jaar haar groei wel zien. Losse verhalen of een lopende serie: in het leven lijkt soms ook alles van toeval aan elkaar te hangen. Die gebedsvlaggetjes hier hadden ook allerlei kleuren, maar vormen wel een lijn. 50 verhalen in 50 blogs. Dat besloot ze en ze had er zin in.

Auteur: Dieke Janssen

Dieke Janssen (29) is docente Klassieke Talen op een middelbare school. Ze houdt van schrijven, gezonde dingen koken, buiten sporten, alle kunstvormen en motorrijden. Contact? Stuur een berichtje.

4 gedachten over “1 | 50 verhalen in 50 blogs”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *